نوآفرینی در آموزش کودکان دبستانی: مسیرهای پایدار برای پرورش یادگیری عمیق و توانش های کلیدی

دوران آموزش دبستانی (ابتدایی) نقطه عطوف اصلی برای شکل دهی به ساختارهای شناختی، عاطفی و اجتماعی کودک است. در مواجهه با پیچیدگی های قرن بیست و یکم، نوآفرینی در این مرحله از آموزش برای گذار از حفظیات سطحی به یادگیری عمیق (Deep Learning) و پرورش توانش های کلیدی (Key Competencies) امری ضروری است. این مقاله به بررسی مسیرهای پایدار برای این نوآفرینی ها می پردازد. ما بر سه محور اصلی تمرکز می کنیم: طراحی آموزشی مبتنی بر تجربه (Experiential Design)، ادغام فرآیند محور هوش مصنوعی برای تقویت تفکر انتقادی، و توسعه سواد رسانه ای و حل مسئله پیچیده. مقاله استدلال می کند که نوآفرینی پایدار نیازمند یکپارچه سازی میان یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL)، بازخورد هوشمند و محیط های یادگیری اجتماعی منعطف است تا دانش آموزان بتوانند مهارت هایی فراتر از محتوای درسی کسب کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش دبستانی ، نوآفرینی آموزشی ، یادگیری عمیق ، توانش های کلیدی ، تفکر انتقادی ، یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL)