مطالعات فرهنگی کاربرد هوش مصنوعی در آموزش فردی یادگیری دانش آموزان و بهبود فرآیند تدریس

پژوهش حاضر با هدف بررسی کاربرد هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان و بهبود فرآیند تدریس انجام شده است. مسئله اصلی تحقیق، عدم توانایی سیستم های سنتی آموزشی در پاسخگویی به نیازها و سبک های یادگیری متنوع دانش آموزان و در نتیجه کاهش کیفیت یادگیری آنان است. هدف این مطالعه، شناسایی روش ها و ابزارهای هوش مصنوعی موثر در ایجاد تجربه یادگیری سفارشی و افزایش بهره وری آموزشی معلمان و دانش آموزان بوده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعه میدانی و بررسی اسناد و داده های آموزشی جمع آوری شده از چند مدرسه و موسسه آموزشی به کار گرفته شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه، مصاحبه با معلمان و تحلیل نرم افزارهای هوش مصنوعی آموزشی گردآوری و سپس با تکنیک های آماری و تحلیل محتوای کیفی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد استفاده از سیستم های هوشمند یادگیری که مبتنی بر الگوریتم های یادگیری ماشین و پردازش داده های شخصی دانش آموزان هستند، موجب ارتقاء سطح تعامل، افزایش انگیزه یادگیری و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. همچنین، معلمان با دسترسی به تحلیل های هوش مصنوعی قادر به شناسایی نقاط ضعف و قوت دانش آموزان و ارائه راهکارهای آموزشی مناسب برای هر فرد شدند. نتایج تحقیق حاکی از آن است که هوش مصنوعی نه تنها توانایی بهبود کیفیت یادگیری و تدریس را دارد، بلکه می تواند به کاهش بار کاری معلمان، افزایش دقت ارزیابی ها و ارتقاء تصمیم گیری آموزشی کمک کند. علاوه بر این، پیاده سازی سیستم های هوشمند شخصی سازی یادگیری باعث افزایش مشارکت دانش آموزان و ارتقای توانمندی های شناختی آنان شده است. بنابراین، این پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از فناوری هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، به ویژه در آموزش های پایه و متوسطه، نقش مهمی در تحول فرآیندهای یاددهی-یادگیری ایفا می کند و می تواند به عنوان یک راهکار کلیدی برای توسعه آموزش فردمحور مطرح شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، آموزش هوشمند ، بهبود تدریس ، فناوری آموزشی