بررسی نقش استفاده ازهوش مصنوعی درفرآیندیاددهی- یادگیری مدارس متوسطه دوم
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS04_6066
تاریخ نمایه سازی: 9 بهمن 1404
چکیده مقاله:
هوش مصنوعی به عنوان دسته ای از فناوری های پیشرفته، یکی از ضروریات دنیای الکترونیکی معاصر شناخته می شود که توانسته است در بسیاری از زمینه های علمی،آموزشی واجتماعی تغییرات عمده ای ایجاد کند. یکی از مهم ترین حوزه هایی که تحت تاثیر این فناوری قرار گرفته یا خواهد گرفت، آموزش وپرورش است.هوش مصنوعی نه تنها روش های یادگیری را بهبود می بخشد بلکه فرآیندهای یادگیری درمدارس را نیز کارآمدتر می سازد.امروزه هوش مصنوعی و فناوری های نو در نظام های آموزشی، می توانند به بهبود و ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری منجر شوند. استفاده از هوش مصنوعی درمدیریت آموزشی، مزایایی از قبیل: افزایش سرعت کارها، ارائه سریع ودقیق بازخوردها، کاهش هزینه های نظام آموزشی و... را به همراه دارد. همچنین، هوش مصنوعی می تواند در تحلیل داده های یادگیری و پیش بینی عملکرد مدیران واحدهای آموزشی موثر باشد. علیرغم مزایای زیادی که هوش مصنوعی دارد، معایب متعدد و اجتناب ناپذیری را نیز به دنبال دارد که می تواند از سیاست گذاری های آموزشی تاثیرگذار باشد. فناوری های نوظهور در نظام های آموزش همگی هدف مشابهی دارند و برای متحول کردن فرآیند یاددهی-یادگیری درنظام آموزشی، تمایل دارند که شیوه کارمدیران و معلمان را بهبود بخشند وتغییر دهند. با وجود چنین فناوری هایی که بر جامعه الکترونیکی عصرحاضر حاکم هستند،قطعا نظام های آموزشی نیز تغییر شکل خواهند داد ودرنتیجه، مدیریت آموزشی، سطح قابل توجهی از تغییر شکل را در فناوری های نوظهور تجربه خواهد کرد .براین اساس پژوهش حاضر ضمن بررسی رویکردهای مختلف هوش مصنوعی ، تلاش کرده است تا جوانب مختلف تاثیر هوش مصنوعی بریادگیری را مورد بحث وبررسی قراردهد. پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی و از نظر روش اجرا، از نوع پژوهش های مروری است که به بررسی مزایا و معایب استفاده از هوش مصنوعی دریادگیری می پردازد و نکات مهمی را در بکارگیری هوش مصنوعی در نظام های یادگیری ارائه می دهد و سعی دارد به این پرسش پاسخ دهدکه هوش مصنوعی و فناوری های نو چه تاثیری در سیستم های یادگیری دارد؟ محتوای این پژوهش با استفاده ازمنابع داخلی وخارجی، گردآوری شده است وپیشنهاد می کندکه هوش مصنوعی به صورتی دریادگیری طراحی واجرا گردد که زمینه ساز تحولات مثبت در فرآیند مدیرت آموزشی باشد و مدیران مدارس را برای رویارویی با چالش های نوین و تکنولوژی آموزشی روز دنیا آماده تر سازد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زینب دهنوی
کارشناسی دبیری ریاضی ، دانشگاه بوعلی سینا همدان، ایران
مهوش الماسی
کارشناسی ارشد علوم تربیتی ، دانشگاه پیام نور تهران واحد پردیس، ایران
زهرا مظهری
کارشناسی دبیری ریاضی ، دانشگاه رازی کرمانشاه، ایران
حبیبه ابوالحسنی
کارشناسی ارشد ریاضی کاربردی ، دانشگاه پیام نورتبریز، ایران