مطالعه تطبیقی اثرات هوش مصنوعی بر کاهش تنیدگی شغلی و بهبود کیفیت تدریس

در عصر تحولات دیجیتال، آموزش و پرورش با چالش های نوظهوری در زمینه سلامت حرفه ای معلمان و اثربخشی آموزشی مواجه است. تنیدگی شغلی معلمان به عنوان پدیده ای چندبعدی، ناشی از عوامل متعددی از جمله حجم بالای کار اداری، فشارهای روانی محیط کار و انتظارات فزاینده نظام آموزشی بوده که به طور مستقیم بر کیفیت تدریس و یادگیری تاثیر می گذارد. در این راستا، هوش مصنوعی با قابلیت های منحصر به فرد خود در پردازش داده ها، خودکارسازی فرآیندها و ارائه تحلیل های پیشرفته، به عنوان راهکاری امیدبخش برای این چالش ها مطرح شده است. پژوهش های اولیه نشان می دهد سیستم های هوشمند آموزشی نه تنها می توانند با تسهیل فعالیت های روتین معلمان از بار کاری آنان بکاهند، بلکه از طریق پایش وضعیت روانی و ارائه توصیه های بهینه، به مدیریت استرس شغلی کمک نمایند. این مطالعه تطبیقی با بررسی تجربیات موفق کشورهای پیشرو در حوزه فناوری آموزشی و تحلیل نظام مند پژوهش های میدانی، به دنبال تبیین این مسئله است که چگونه راهکارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند همزمان بر کاهش تنیدگی شغلی معلمان و ارتقای کیفیت تدریس تاثیر بگذارند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تنیدگی شغلی ، کیفیت تدریس ، تحلیل تطبیقی ، سیستم های هوشمند آموزشی