آموزش ابتدایی؛ روشنگر مسیر رشد در دنیای پرتحول

دوره آموزش ابتدایی، به عنوان پایه ای ترین مرحله نظام تعلیم و تربیت، نقش بی بدیلی در شکل دهی به سرمایه انسانی و مسیر توسعه پایدار هر کشور ایفا می کند. در عصر کنونی که با تحولات شتابان فناورانه، پیچیدگی های اجتماعی و نیازهای نوین بازار کار همراه است، بازتعریف و تقویت این مرحله از آموزش به یک ضرورت اجتناب ناپذیر تبدیل شده است. این مقاله با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به منابع کتابخانه ای، به بررسی ابعاد مختلف آموزش ابتدایی در دنیای معاصر می پردازد. یافته ها حاکی از آن است که اگرچه چالش هایی مانند کهنگی محتوا، روش های تدریس سنتی، شکاف دیجیتالی و کم توجهی به مهارت های روانی-اجتماعی وجود دارند، اما فرصت های بی نظیری نیز در قالب فناوری های آموزشی، علوم شناختی و رویکردهای کودک محور پدیدار شده اند. نتیجه کلی پژوهش نشان می دهد که تحول در آموزش ابتدایی، با محوریت قراردادن «کودک» و «یادگیری مادام العمر»، نیازمند تغییر پارادایم از حافظه محوری به سوی تربیت شهروندانی خلاق، نقاد و توانمند است.

کلیدواژه ها:

آموزش ابتدایی ، تحول آموزشی ، مهارت های قرن بیست و یکم ، فناوری آموزشی ، چالش ها و فرصت ها