نقش مثبت اندیشی در مدیریت هیجانات و بهبود کیفیت روابط دانش آموزان در محیط مدرسه؛چالش ها و فرصت ها

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مثبت اندیشی در مدیریت هیجانات و بهبود کیفیت روابط دانش آموزان در محیط مدرسه انجام شده است. با توجه به اهمیت سلامت روان و مهارت های اجتماعی در پیشرفت تحصیلی و توسعه فردی دانش آموزان، این مطالعه به بررسی نتایج پژوهش های داخلی و بین المللی مرتبط با آموزش مهارت های مثبت اندیشی و اثرات آن بر هیجانات، خودکارآمدی، سرزندگی تحصیلی و تعاملات اجتماعی پرداخته است. در این پژوهش از روش مروری استفاده شد و مطالعات انتخاب شده بر اساس ارتباط مستقیم با موضوع و کیفیت علمی مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهند که آموزش مثبت اندیشی موجب کاهش هیجانات منفی و اضطراب تحصیلی، افزایش خودکارآمدی و سرزندگی تحصیلی، و بهبود کیفیت روابط میان فردی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان می شود. همچنین، مهارت های مثبت اندیشی با تقویت خوش بینی، امید به زندگی و انگیزه تحصیلی، زمینه ساز افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری و ایجاد محیط مدرسه ای حمایتی و همدلانه می شوند. با وجود چالش هایی مانند مقاومت فرهنگی، محدودیت زمان و تفاوت های فردی دانش آموزان، فرصت های موجود شامل ادغام مثبت اندیشی در برنامه درسی، برگزاری فعالیت های گروهی و همسال محور، آموزش معلمان و استفاده از فناوری های آموزشی نوین، نشان دهنده قابلیت اجرای موثر این مهارت ها در مدارس است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که تقویت مهارت های مثبت اندیشی می تواند به عنوان یک راهبرد عملی و پیشگیرانه در محیط مدرسه برای مدیریت هیجانات، ارتقای تعاملات اجتماعی و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مثبت اندیشی ، مدیریت هیجانات ، کیفیت روابط اجتماعی ، خودکارآمدی ، سرزندگی تحصیلی ، محیط مدرسه