آموزش و پرورش به عنوان زیرساخت توسعه ملی

توسعه ملی فرآیندی چندبعدی است که در آن آموزش و پرورش به عنوان موثرترین عامل در تغییر و تحول ساختارهای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی هر کشور شناخته می شود. این مقاله با رویکردی توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش بنیادین آموزش و پرورش به عنوان زیرساخت اصلی توسعه ملی می پردازد. هدف اصلی پژوهش، تبیین چگونگی تاثیر سرمایه گذاری در آموزش بر رشد اقتصادی، عدالت اجتماعی، نوآوری و تقویت سرمایه انسانی است. نتایج نشان می دهد که نظام های آموزشی کارآمد، با پرورش نیروی انسانی متخصص، خلاق و متعهد، بستر لازم برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار را فراهم می آورند. همچنین، مقاله به این نتیجه می رسد که بدون توجه به کیفیت و برابرسی در آموزش، سایر نهادهای توسعه ای نمی توانند به درستی عمل کنند. در نهایت، تاکید می شود که برای تحقق توسعه همه جانبه، باید آموزش و پرورش از یک هزینه بودجه ای به یک سرمایه گذاری استراتژیک تبدیل شود و سیاست گذاری های کلان بر اساس این دیدگاه بازنگری شوند.

کلیدواژه ها:

توسعه ملی ، آموزش و پرورش ، سرمایه انسانی ، رشد اقتصادی ، عدالت آموزشی ، توسعه پایدار