از آموزش سنتی تا آموزش هوشمند انسان محور

تحول در نظام های آموزشی یکی از ضرورت های عصر حاضر است که از روش های سنتی و معلم محور به سمت رویکردهای نوین و هوشمند انسان محور در حرکت است. این مقاله با بررسی روند تاریخی آموزش، به تحلیل گذار از کلاس های درس سنتی که در آن یادگیری یک طرفه و مبتنی بر حفظیات بود، به محیط های یادگیری هوشمند می پردازد که در آن فناوری های نوین همچون هوش مصنوعی با حفظ کرامت انسانی و نیازهای فردی یادگیرندگان ادغام شده اند. هدف اصلی این پژوهش، تبیین مزایا، چالش ها و الزامات این تحول دیجیتال با تاکید بر نقش انسان در فرآیند آموزش است. روش تحقیق در این پژوهش به صورت کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع بوده است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه آموزش سنتی پایه های ساختاری را بنا نهاد، اما آموزش هوشمند انسان محور با ارائه شخصی سازی، افزایش مشارکت و دسترسی برابر، کارایی و اثربخشی یادگیری را به شدت ارتقا می دهد. نتیجه گیری حاصله حاکی از آن است که آینده آموزش در تلفیق هوشمندی ماشین و احساسات انسان نهفته است و سیاست گذاران آموزشی باید بسترهای لازم برای این گذار را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، آموزش هوشمند ، انسان محوری ، هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده ، تحول