تعلیم و تربیت هوشمند: نقش معلم در عصر دیجیتال و هوش مصنوعی

پیدایش فناوری های دیجیتال و هوش مصنوعی، تحولی عمیق در نظام های آموزشی جهانی ایجاد کرده و مفهوم «تعلیم و تربیت هوشمند» را به عنوان پارادایم جدیدی مطرح ساخته است. این مقاله با هدف تحلیل نقش معلم در این عصر جدید و با روش تحقیق توصیفی-تحلیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که نقش معلم از «منبع انحصاری دانش» به «طراح تجربه یادگیری»، «مربی فرآیندهای شناختی» و «تسهیل گر توسعه مهارت های انسانی» تغییر یافته است. در این راستا، هوش مصنوعی با ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی محتوا و خودکارسازی وظایف اداری، معلم را در تمرکز بر جنبه های کیفی تربیت یاری می رساند. با این حال، چالش هایی مانند نیاز به بازآموزی حرفه ای، خطر اتکای مفرط به فناوری، و مسائل اخلاقی و حریم خصوصی نیز وجود دارند. مقاله حاضر پیشنهاد می کند که با تدوین برنامه های توانمندسازی معلمان، ایجاد چارچوب های اخلاقی برای استفاده از هوش مصنوعی و بازتعریف معیارهای ارزیابی، می توان آینده ای متعادل و انسان محور برای حرفه معلمی در عصر دیجیتال ترسیم کرد.

کلیدواژه ها:

تعلیم و تربیت هوشمند ، هوش مصنوعی در آموزش ، نقش معلم ، شخصی سازی یادگیری ، تحول دیجیتال