تحلیل موانع و تسهیل گرهای به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش از دیدگاه معلمان

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های تحول آفرین در آموزش، پتانسیل قابل توجهی برای افزایش کیفیت یادگیری، شخصی سازی آموزش و کاهش بار کاری معلمان دارد. با این حال، استفاده موثر از هوش مصنوعی در کلاس های درس با مجموعه ای از موانع پیچیده مواجه است که نقش تعیین کننده ای در پذیرش یا رد این فناوری دارد. برخی از این موانع شامل عدم آمادگی حرفه ای، کمبود آموزش مناسب، نگرانی های اخلاقی مانند حریم خصوصی داده ها، ترس از جایگزینی نقش انسانی معلمان و محدودیت های زیرساختی مانند دسترسی ناکافی به فناوری های مناسب هستند. در مقابل، عوامل تسهیل گر که می توانند به افزایش پذیرش هوش مصنوعی کمک کنند شامل توسعه آموزش حرفه ای هدفمند، چارچوب های حکمرانی روشن، پشتیبانی مدیریت مدرسه و مشاهده مزایای عملی هوش مصنوعی در بهبود انگیزه دانش آموزان و کارایی تدریس هستند. از دیدگاه معلمان، راهکارهای موفق باید بر تعامل فعال بین معلمان و توسعه دهندگان فناوری، ادغام نظریه های یادگیری همراه با هوش مصنوعی و ایجاد محیط های آموزشی حمایتی مبتنی بر نیازهای واقعی کلاس درس تمرکز داشته باشند. این مقاله با تحلیل ادبیات معتبر بین المللی، موانع و تسهیل گرهای به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش را از دیدگاه معلمان بررسی کرده و پیشنهادهایی کاربردی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و توسعه دهندگان نرم افزار ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، پذیرش فناوری توسط معلمان ، موانع فناوری آموزشی ، آموزش حرفه ای معلمان ، چارچوب های تسهیل گر