رابطه بین استفاده از فناوری های هوش مصنوعی و خودتنظیمی یادگیری در دانش آموزان

با گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، شیوه های یادگیری دانش آموزان دستخوش تحولات اساسی شده است. یکی از مهم ترین پیامدهای این تحول، تاثیر هوش مصنوعی بر خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان است. خودتنظیمی یادگیری به توانایی دانش آموزان در برنامه ریزی، نظارت، کنترل و ارزیابی فرایند یادگیری خود اشاره دارد و نقش کلیدی در موفقیت تحصیلی ایفا می کند. فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، از جمله سیستم های آموزش هوشمند، یادگیری تطبیقی، دستیارهای آموزشی و تحلیل گرهای یادگیری، با ارائه بازخورد فوری، شخصی سازی محتوا و پایش پیشرفت تحصیلی، می توانند ابعاد شناختی، فراشناختی و انگیزشی خودتنظیمی را تقویت کنند. این فناوری ها به دانش آموزان کمک می کنند اهداف یادگیری خود را به صورت دقیق تر تعیین کرده، راهبردهای مناسب را انتخاب نموده و عملکرد خود را به طور مستمر ارزیابی کنند. با این حال، استفاده نادرست یا بیش از حد از هوش مصنوعی ممکن است به وابستگی یادگیرندگان، کاهش تفکر انتقادی و تضعیف استقلال یادگیری منجر شود. بنابراین، نقش معلمان در هدایت آگاهانه استفاده از این فناوری ها و آموزش مهارت های خودتنظیمی اهمیت ویژه ای دارد. در مجموع، پژوهش ها نشان می دهند که در صورت طراحی آموزشی مناسب، فناوری های هوش مصنوعی می توانند به عنوان ابزاری موثر در ارتقای خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرند و کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری را بهبود بخشند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خودتنظیمی یادگیری ، یادگیری تطبیقی ، آموزش هوشمند ، دانش آموزان ، فناوری های آموزشی