تاثیر بازی محوری در یادگیری کودکان

این مقاله به بررسی تاثیر بازی محوری در فرآیند یادگیری کودکان در سنین ابتدایی می پردازد. بازی محوری به عنوان یک رویکرد آموزشی نوین، با بهره گیری از بازی ها و فعالیت های سرگرم کننده، محیطی پویا و جذاب برای یادگیری ایجاد می کند. در این پژوهش، با تکیه بر تئوری های یادگیری مشهور (مانند تئوری های پی آژت و ویگوتسکی) و یافته های تحقیقاتی موجود، به بررسی مبانی نظری این رویکرد و انواع بازی های قابل استفاده در آموزش پرداخته شده است. همچنین، مزایای بازی محوری از جمله افزایش انگیزه، تقویت مهارت های حل مسئله و خلاقیت، و بهبود مهارت های اجتماعی و ارتباطی کودکان مورد تحلیل قرار گرفته است. در نهایت، چالش های پیش روی اجرای بازی محوری در کلاس های درس و راهکارهای مقابله با آن ها نیز مطرح شده است. نتایج این مقاله نشان می دهد که بازی محوری با ایجاد تجربه های یادگیری معنادار و لذت بخش، می تواند به طور قابل توجهی اثربخشی فرآیند یادگیری را در کودکان افزایش دهد و نقش مهمی در توسعه ی جنبه های مختلف رشد و توانمندی های آن ها ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بازی محوری ، یادگیری کودکان ، آموزش ابتدایی ، انگیزه ، خلاقیت ، مهارت های اجتماعی