جایگاه مهارت های ارتباطی معلمان در ارتقای سلامت روان دانش آموزان

سلامت روان دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های اساسی نظام های آموزشی کارآمد، تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که در این میان، مهارت های ارتباطی معلمان نقش محوری و تعیین کننده ای ایفا می کند. معلمان به عنوان کنشگران اصلی فرایند یاددهی–یادگیری، نه تنها انتقال دهنده دانش، بلکه شکل دهنده فضای عاطفی، اجتماعی و روان شناختی کلاس درس هستند. هدف پژوهش حاضر، تبیین جایگاه مهارت های ارتباطی معلمان در ارتقای سلامت روان دانش آموزان و شناسایی ابعاد اثرگذار این مهارت ها در محیط آموزشی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، اسناد پژوهشی داخلی و خارجی و تحلیل یافته های مطالعات پیشین انجام شده است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که مهارت هایی همچون گوش دادن فعال، همدلی، بازخورد سازنده، مدیریت تعارض و ارتباط کلامی و غیرکلامی موثر، تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب، افزایش احساس امنیت روانی، تقویت عزت نفس و بهبود روابط اجتماعی دانش آموزان دارند. همچنین یافته ها حاکی از آن است که ضعف در مهارت های ارتباطی معلمان می تواند زمینه ساز بروز مشکلات رفتاری، افت انگیزش تحصیلی و کاهش سلامت روان در دانش آموزان شود. بر این اساس، توجه نظام مند به آموزش و تقویت مهارت های ارتباطی معلمان، به عنوان راهبردی موثر در ارتقای سلامت روان دانش آموزان و بهبود کیفیت تعاملات آموزشی، ضرورتی انکارناپذیر در نظام تعلیم و تربیت به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

مهارت های ارتباطی معلمان ، سلامت روان دانش آموزان ، تعامل معلم و دانش آموز ، محیط روانی کلاس درس ، آموزش مدرسه ای