تحلیل کارایی نظام درآمدی شهرداری قائمشهر با تاکید بر کاهش وابستگی به عوارض ساخت وساز

پایداری مالی شهرداری ها یکی از بنیادی ترین پیش شرط های تحقق مدیریت شهری کارآمد است. در دهه های اخیر، نظام درآمدی شهرداری های ایران به طور گسترده به عوارض ناشی از ساخت وساز وابسته بوده که این وابستگی، پیامدهایی همچون ناپایداری درآمد، تشدید سوداگری زمین، گسترش ساخت وساز بی رویه و کاهش کیفیت برنامه ریزی شهری را به دنبال داشته است. شهر قائمشهر به عنوان یکی از شهرهای مهم استان مازندران، به دلیل رشد کالبدی سریع، افزایش تقاضای مسکن و محدودیت منابع درآمد پایدار، نمونه ای مناسب برای تحلیل این مسئله به شمار می آید. هدف این مقاله، تحلیل کارایی نظام درآمدی شهرداری قائمشهر با تمرکز بر میزان وابستگی به عوارض ساخت وساز و ارائه راهکارهایی برای کاهش این وابستگی و تقویت درآمدهای پایدار است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی بوده و داده ها از اسناد بودجه ای شهرداری، آمارهای رسمی کشور، و مطالعات داخلی و خارجی گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که طی سال های اخیر بیش از ۵۵ درصد درآمد شهرداری قائمشهر از محل عوارض ساختمانی تامین شده که این امر پایداری مالی شهرداری را در برابر رکود بخش مسکن آسیب پذیر ساخته است. نتایج حاکی از ضرورت اصلاح ساختار درآمدی از طریق توسعه درآمدهای خدماتی، مالیات های محلی، مشارکت عمومی خصوصی و بهره برداری از دارایی های شهری است. در پایان، پیشنهادهایی برای سیاست گذاران شهری جهت گذار از نظام درآمدی ناپایدار به نظام درآمد پایدار ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، درآمد پایدار ، عوارض ساخت وساز ، شهرداری قائمشهر ، پایداری مالی ، اقتصاد شهری