نقش مدارس در پیشگیری از آسیب های اجتماعی ناشی از فضای مجازی

با گسترش شتابان فناوری های دیجیتال در عرصه آموزش، نقش معلمان به عنوان عامل کلیدی در یکپارچه سازی موثر این فناوری ها در فرآیند یاددهی-یادگیری بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف سنجش کمی نقش معلمان در بهره گیری از فناوری های آموزشی و تعیین میزان معناداری این نقش در محیط کلاس درس طراحی و اجرا شد. هدف فرعی پژوهش، بررسی وضعیت پنج مولفه کلیدی نقش معلم شامل طراحی آموزشی تلفیقی، تسهیل گری، ارزیابی دیجیتال، توسعه حرفه ای و ایجاد محیط مشارکتی بود. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-تحلیلی (پیمایشی) با رویکرد کمی است. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مقطع متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ تشکیل دادند. با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، نمونه ای به حجم ۱۵۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ۲۲ گویه ای مبتنی بر مقیاس پنج درجه ای لیکرت بود که روایی آن توسط متخصصان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ ۰.۸۷ تایید گردید. به منظور سوال اصلی پژوهش مبتنی بر معناداری بالاتر بودن نقش معلمان از سطح متوسط نظری، از آزمون پارامتریک تی تست تک نمونه ای استفاده شد و داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل گردیدند. یافته های توصیفی نشان داد میانگین نمره کل نقش معلمان در بهره گیری از فناوری آموزشی» ۳.۸۲ از ۵ (با انحراف معیار ۰.۶۲) است. در سطح مولفه ها، بالاترین میانگین متعلق به مولفه «ایجاد محیط یادگیری مشارکتیبا امتیاز ۴.۰۵ و پایین ترین میانگین مربوط به مولفه «ارزیابی و بازخورد دیجیتال» با امتیاز ۳.۴۵ بود. نتایج آزمون تی تست تک نمونه ای حاکی از آن بود که میانگین نمره کل (۳.۸۲) به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری معناداری برای هر پنج مولفه نقش معلم نیز به صورت مجزا تایید شد. این پژوهش لزوم توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی به تدوین برنامه های توسعه حرفه ای مبتنی بر نیازسنجی دقیق و ایجاد ساختارهای پشتیبانی فنی و آموزشی در مدارس را خاطرنشان می سازد.

کلیدواژه ها:

نقش مدرسه ، آسیب های اجتماعی ، فضای مجازی