بررسی ارتباط مهارت های اجتماعی با اضطراب مدرسه در دانش آموزان پایه اول ابتدایی ناحیه ۳ شهر اصفهان

ورود به مدرسه در پایه اول ابتدایی یکی از حساس ترین مراحل رشد تحصیلی و اجتماعی کودکان است که می تواند با بروز اضطراب مدرسه همراه باشد. اضطراب مدرسه، در صورت تداوم، پیامدهای منفی متعددی بر سازگاری تحصیلی، هیجانی و اجتماعی دانش آموزان به جا می گذارد. از سوی دیگر، مهارت های اجتماعی به عنوان یکی از عوامل مهم در سازگاری کودک با محیط مدرسه، نقش موثری در کاهش مشکلات هیجانی از جمله اضطراب ایفا می کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین مهارت های اجتماعی و اضطراب مدرسه در دانش آموزان پایه اول ابتدایی بود. روش پژوهش توصیفی–همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان پایه اول ابتدایی ناحیه ۳ شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۳۲۰ نفر به روش نمونه گیری نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای از مدارس مختلف به صورت تصادفی انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه مهارت های اجتماعی گرشام و الیوت (۱۹۹۰) و پرسشنامه اضطراب مدرسه فلیپس(۱۹۷۸) استفاده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون با نرم افزار spss-۲۲مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد بین مهارت های اجتماعی و اضطراب مدرسه رابطه منفی و معناداری وجود دارد؛ به طوری که با افزایش مهارت های اجتماعی، میزان اضطراب مدرسه در دانش آموزان کاهش می یابد. یافته های این پژوهش بر اهمیت تقویت مهارت های اجتماعی در برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی به منظور کاهش اضطراب مدرسه و بهبود سازگاری تحصیلی دانش آموزان پایه اول ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

مهارت های اجتماعی ، اضطراب مدرسه ، دانش آموزان پایه اول ابتدایی ، سازگاری تحصیلی