تبیین نقش سرمایه فرهنگی خانواده به عنوان میانجی در رابطه بین جهت گیری مذهبی و سبک های یادگیری دانش آموزان

هدف این پژوهش، تبیین نقش واسطه گری سرمایه فرهنگی خانواده در رابطه بین جهت گیری مذهبی و سبک های یادگیری دانش آموزان بود. در یک مطالعه توصیفی-همبستگی، نمونه ای از دانش آموزان با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سنجش جهت گیری مذهبی، سرمایه فرهنگی خانواده و سبک های یادگیری مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با به کارگیری روش تحلیل مسیر و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که جهت گیری مذهبی هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم و از طریق افزایش سرمایه فرهنگی خانواده، بر انتخاب سبک های یادگیری تاثیر معناداری دارد. این نتیجه، بر اهمیت توجه به بافت فرهنگی خانواده به عنوان پل ارتباطی بین ارزش های اعتقادی و الگوهای شناختی-یادگیری دانش آموزان تاکید می کند و می تواند در طراحی مداخلات آموزشی سازگار با زمینه فرهنگی-دینی خانواده ها موثر باشد.