بررسی نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری در کلاس های نوین ابتدایی

هدف این تحقیق بررسی نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری در مدارس ابتدایی شهر اسلام آبادغرب در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ و تاثیر آن بر کیفیت یادگیری، انگیزه و مشارکت دانش آموزان بود. این پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی با رویکرد ترکیبی کیفی و کمی طراحی شد. جامعه آماری شامل کلیه معلمان و دانش آموزان مدارس ابتدایی شهر بود و نمونه گیری با روش تصادفی طبقه ای و هدفمند انجام شد. ابزارهای جمع آوری داده شامل پرسشنامه، مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشاهده میدانی بودند.یافته ها نشان داد که معلمان دارای درک مناسبی از نقش خود به عنوان تسهیل گر یادگیری هستند و بخش عمده ای از آن ها از روش های فعال، مشارکتی و پروژه محور در تدریس استفاده می کنند. دانش آموزان نیز تجربه یادگیری فعال با حضور معلم تسهیل گر را مثبت ارزیابی کردند و مشارکت، انگیزه و مهارت های اجتماعی آن ها در این روش افزایش یافته بود. با این حال، محدودیت هایی همچون کمبود زمان کافی، نیاز به آموزش های تکمیلی معلمان و مقاومت برخی والدین و دانش آموزان به عنوان موانع مهم شناسایی شد.نتایج تحقیق تاکید می کند که اجرای صحیح نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری می تواند کیفیت یادگیری، تفکر انتقادی و مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان را بهبود دهد و آموزش را به سمت فعال، مشارکتی و معنادار سوق دهد.

کلیدواژه ها:

معلم تسهیل گر ، یادگیری فعال ، مدارس ابتدایی ، مشارکت دانش آموز ، تدریس نوین