بررسی نقش واسطه گری خودکارآمدی تحصیلی در ارتباط بین کیفیت تعاملات همسالان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطه گری خودکارآمدی تحصیلی در ارتباط بین کیفیت تعاملات همسالان و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. در یک مطالعه همبستگی، نمونه ای از دانش آموزان دوره متوسطه با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سنجش کیفیت روابط همسالان، خودکارآمدی تحصیلی و معدل تحصیلی مورد بررسی قرار گرفتند. داده ها با به کارگیری روش تحلیل مسیر و مدل سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که کیفیت مثبت تعاملات با همسالان، هم به طور مستقیم و هم به طور غیرمستقیم و از طریق افزایش خودکارآمدی تحصیلی، بر پیشرفت تحصیلی تاثیرگذار است. این نتیجه بر اهمیت توجه به بافت اجتماعی کلاس درس و باورهای روان شناختی دانش آموزان به عنوان مکانیسمی کلیدی در تبیین موفقیت تحصیلی تاکید می کند. یافته ها می تواند در طراحی مداخلات آموزشی برای ارتقای هم زمان محیط اجتماعی و عوامل روان شناختی موثر باشد.کلمات کلیدی: تعاملات اجتماعی، محیط های آموزشی، پیشرفت تحصیلی، انگیزه یادگیری، مهارت های اجتماعی