تاثیر آموزش مبتنی بر شایستگی بر یادگیری معنادار دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر شایستگی بر یادگیری معنادار دانش آموزان دوره ابتدایی ناحیه سه کرمانشاه انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح گروه آزمایش و کنترل بود و نمونه شامل ۷۰ دانش آموز پایه چهارم و پنجم بود که به صورت تصادفی در دو گروه جایگذاری شدند. گروه آزمایش تحت آموزش مبتنی بر شایستگی قرار گرفت و گروه کنترل روش تدریس سنتی را تجربه کرد. داده ها از طریق پرسشنامه یادگیری معنادار، مشاهده کلاس و مصاحبه با معلمان جمع آوری شد و با استفاده از آزمون های توصیفی، t-test و تحلیل محتوا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر شایستگی توانست یادگیری معنادار دانش آموزان را در تمامی ابعاد به طور معنادار افزایش دهد. به ویژه در بعد «توانایی کاربرد دانش در مسائل واقعی» اثرگذاری این رویکرد بسیار مشهود بود. داده های کیفی نیز نشان داد دانش آموزان فعالانه در فرایند یادگیری مشارکت داشتند، اعتماد به نفس و خودکارآمدی آنان افزایش یافت و معلمان از تاثیر مثبت بازخورد مستمر و فعالیت های عملی بر یادگیری خبر دادند. با این حال، چالش هایی مانند کمبود منابع آموزشی و زمان محدود برای اجرای فعالیت های عملی وجود داشت.نتایج پژوهش حاکی از آن است که آموزش مبتنی بر شایستگی می تواند به عنوان رویکردی موثر برای ارتقای یادگیری معنادار در دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد، اما اجرای موفق آن نیازمند پشتیبانی سازمانی و تربیت حرفه ای معلمان است.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر شایستگی ، یادگیری معنادار ، دوره ابتدایی ، مشارکت فعال