تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر افزایش مشارکت فعال دانش آموزان در کلاس درس ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر بازی بر افزایش مشارکت فعال دانش آموزان دوره ابتدایی در مدارس شهرستان کنگاور در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این مطالعه از نوع پژوهش کاربردی و از منظر روش کمی، به صورت شبه آزمونی با گروه آزمایش و کنترل طراحی گردید. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه های ابتدایی مدارس دولتی و غیردولتی کنگاور بود و نمونه شامل ۲۰۰ دانش آموز به روش نمونه گیری طبقه ای–تصادفی خوشه ای انتخاب شد. گروه آزمایش آموزش مبتنی بر بازی را دریافت کرد و گروه کنترل به روش سنتی آموزش دید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه مشارکت فعال دانش آموزان، مشاهده ساخت یافته کلاس و گزارش معلمان بود. پایایی پرسش نامه با آلفای کرونباخ ۰/۸۵ به دست آمد. داده ها با استفاده از آزمون های t مستقل و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش مبتنی بر بازی تاثیر معناداری بر افزایش مشارکت فعال دانش آموزان دارد (p < ۰/۰۰۱) و این اثر در ابعاد رفتاری، شناختی و عاطفی مشاهده شد. یافته های کیفی نیز حاکی از افزایش تعامل، انگیزش و علاقه مندی دانش آموزان در کلاس های مبتنی بر بازی بود. بر اساس نتایج، استفاده از آموزش مبتنی بر بازی به عنوان روشی فعال و موثر برای ارتقای مشارکت و یادگیری دانش آموزان در کلاس های ابتدایی توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

آموزش مبتنی بر بازی ، مشارکت فعال ، دانش آموزان ابتدایی ، انگیزش تحصیلی