تحلیل رابطه چندسطحی بین تعاملات کلاسی (معلم-شاگرد و همسالان) و پیشرفت تحصیلی با در نظر گرفتن نقش خودکارآمدی جمعی

این پژوهش با هدف تحلیل رابطه چندسطحی بین تعاملات کلاسی و پیشرفت تحصیلی و با در نظر گرفتن نقش خودکارآمدی جمعی به عنوان متغیر میانجی طراحی شد. مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی و با روش پیمایش در بین دانش آموزان و معلمان دوره متوسطه انجام گرفت. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد سنجش کیفیت روابط معلم-شاگرد، جو روابط همسالان، خودکارآمدی جمعی کلاس و معدل تحصیلی جمع آوری گردید. تحلیل داده ها با به کارگیری روش مدل سازی معادلات ساختاری چندسطحی انجام شد. یافته ها نشان داد که تعاملات مثبت در هر دو سطح، به ویژه در سطح کلاس، نه تنها به صورت مستقیم، بلکه از طریق تقویت باور جمعی دانش آموزان نسبت به توانایی های مشترکشان (خودکارآمدی جمعی) بر پیشرفت تحصیلی آنان تاثیر مثبت و معناداری می گذارد. این نتایج بر اهمیت توجه به پویایی های گروهی و سرمایه های روان شناختی کلاس درس در برنامه ریزی های آموزشی تاکید دارد.