تحلیل تطبیقی جایگاه گفت وگوی فرهنگی در برنامه های درسی آموزش و پرورش ایران و کشورهای منتخب

هدف این پژوهش، انجام تحلیل تطبیقی جایگاه و بازنمایی مفهوم «گفت وگوی فرهنگی» در اسناد و برنامه های درسی رسمی آموزش و پرورش ایران و چند کشور منتخب با نظام های آموزشی پیشرو و متنوع بود. روش تحقیق، تطبیقی از نوع کیفی و با به کارگیری رویکرد «توصیف، تفسیر، هم جواری و مقایسه» بود. داده ها از طریق تحلیل محتوای کیفی اسناد بالادستی و راهنماهای برنامه درسی گردآوری و مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که در برنامه های درسی ایران، گفت وگوی فرهنگی عمدتا با رویکردی «معرفتی»، معطوف به شناخت و احترام به «دیگری» و در حیطه های مشخصی مانند مطالعات اجتماعی نمود یافته است. در مقابل، در کشورهای مورد مطالعه، این مفهوم در قالبی «فراگیر، مهارت محور و عمل گرا» گنجانده شده و به عنوان یک شایستگی پایه برای همه دروس، با تاکید بر تعامل انتقادی، حل مسئله در بافت های بین فرهنگی و مشارکت فعال در جامعه جهانی تدریس می شود. این تفاوت، بازتاب دو نگرش متمایز به جهانی شدن، هویت ملی و تربیت شهروند در عصر حاضر است.