تربیت شخصیت در مدرسه: بازخوانی الگوهای نظری و کاربست های عملی

هدف این پژوهش، بازخوانی انتقادی الگوهای نظری تربیت شخصیت و تحلیل کاربست های عملی آن در محیط مدرسه است. این مطالعه با روش تحقیق کیفی و رویکرد تحلیل مفهومی-اسنادی انجام شد. بدین منظور، مهم ترین نظریه های تربیت شخصیت در فلسفه تعلیم و تربیت و روانشناسی رشد مورد واکاوی قرار گرفت و سپس، برنامه ها و اقدامات عملی مبتنی بر این الگوها در مدارس (همچون برنامه آموزش فضیلت های منش، آموزش مبتنی بر شواهد اخلاقی، و روش های تلفیقی در برنامه درسی پنهان) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که شکاف معناداری میان غنای نظری حوزه تربیت شخصیت و فقر نسبی در اجرای نظام مند آن در مدرسه وجود دارد. الگوهای غالب، اغلب فاقد چارچوب عملیاتی مشخص برای معلمان بوده یا به صورت جزیره ای و مقطعی اجرا می شوند. این پژوهش نتیجه می گیرد که تحقق موثر تربیت شخصیت مستلزم طراحی «الگوهای تلفیق عملی» است که به طور نظام مند نظریه را به راهبردهای کلاسی، تعاملات معلم-شاگرد و ارزیابی تکوینی تبدیل کند. چنین الگویی باید مبتنی بر فهم عمیق از بافت فرهنگی و پاسخگوی چالش های دنیای معاصر باشد.