کاربرد هوش مصنوعی در سنجش الگوهای یادگیری اخلاقی دانش آموزان و طراحی مداخلات تربیتی شخصی سازیشده

این پژوهش با هدف بررسی قابلیت های هوش مصنوعی در شناسایی سبک های یادگیری اخلاقی دانش آموزان و طراحی مسیرهای تربیتی متناسب، با استفاده از روش شبیه سازی کامپیوتری و تحلیل داده های رفتاری انجام شد. داده های لازم از طریق تعاملات دانش آموزان در یک محیط آموزشی مجازی طراحی شده و پرسشنامه های استاندارد رفتاری گردآوری گردید و با الگوریتم های یادگیری ماشین پردازش شد. یافته ها نشان داد که سیستم های هوش مصنوعی قادرند با دقت بالایی الگوهای چهارگانه ی یادگیری اخلاقی (شناختی، عاطفی، تعاملی و موقعیتی) را تشخیص دهند. بر این اساس، مدلی برای طراحی خودکار مداخلات تربیتی شخصی شده پیشنهاد شد که قادر است پیشنهادهای فعالیت محور، محتوای آموزشی و بازخوردهای اصلاحی را به صورت پویا و متناسب با هر سبک ارائه نماید. نتایج حاکی از افزایش معنادار در درگیری دانش آموزان و بهبود شاخص های رشد اخلاقی در گروه آزمایش بود.