بهینه سازی تعامل آموزشی در محیط های ترکیبی همزمان: مطالعه تطبیقی کلاس های موازی حضوری و مجازی

این مقاله با هدف بررسی و بهینه سازی تعامل آموزشی در محیط های ترکیبی همزمان انجام شده است. با تمرکز بر کلاس های موازی حضوری و مجازی، محققان به تحلیل میزان مشارکت، یادگیری و رضایت دانش آموزان در دو محیط مختلف پرداخته اند. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق پرسشنامه و مشاهده کلاسی جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که استفاده از محیط های ترکیبی می تواند به افزایش تعامل و انعطاف پذیری آموزشی کمک کند، اما چالش هایی مانند عدم هماهنگی فناوری و کمبود آموزش معلمان به این مدل وجود دارد. نتایج نشان می دهد که برنامه ریزی دقیق و همکاری بین معلمان حضوری و مجازی می تواند به بهبود کیفیت یادگیری در این محیط ها منجر شود.