تدریس نوآورانه و ارتقای کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی در مدارس

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شیوه های تدریس نوآورانه در بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری در مدارس انجام شده است. با توجه به تحولات سریع علمی و تغییر نیازهای آموزشی، استفاده از روش های تدریس سنتی دیگر پاسخگوی نیازهای دانش آموزان نیست و به کارگیری شیوه های فعال، مشارکتی و فناورانه ضروری به نظر می رسد. یافته ها نشان می دهند که شیوه های تدریس مبتنی بر پروژه، یادگیری گروهی، فعالیت های عملی و حل مسئله باعث افزایش انگیزه، مشارکت و درک عمیق مفاهیم توسط دانش آموزان می شود و توانایی تفکر انتقادی و خلاقیت آن ها را تقویت می کند. همچنین، به کارگیری فناوری های آموزشی تعاملی مانند نرم افزارهای آموزشی، منابع آنلاین و تخته های هوشمند، محیط یادگیری را جذاب تر کرده و تعامل معلم و دانش آموز را تسهیل می کند. پژوهش نشان داد که ترکیب روش های سنتی و نوین تدریس، به ویژه در کلاس هایی با دانش آموزان متنوع از نظر توانمندی و علاقه، بیشترین تاثیر را بر کیفیت یادگیری دارد و بازخورد مستمر معلم، هدایت شخصی یادگیری و حمایت مدیریت مدرسه از معلمان، نقش حیاتی در ارتقای عملکرد آموزشی ایفا می کند. در نهایت، نتایج پژوهش نشان می دهد که نوآوری در شیوه های تدریس، همراه با ایجاد محیط یادگیری فعال و حمایت حرفه ای معلمان، مسیر یادگیری موثر، عمیق و ماندگار را برای دانش آموزان فراهم می کند و کیفیت آموزش در مدارس را به طور قابل توجهی ارتقا می دهد.