نقش تنظیم هیجان در ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فرایندهای هیجانی، به ویژه تنظیم هیجان، در تبیین سازگاری اجتماعی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود و داده ها با استفاده از ابزارهای استاندارد سنجش مولفه های هیجانی و سازگاری اجتماعی گردآوری شد. داده ها با بهره گیری از روش های آماری همبستگی و رگرسیون مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد توانایی های هیجانی، به ویژه تنظیم و مدیریت هیجان ها، رابطه مثبت و معناداری با سازگاری اجتماعی دارند و سهم معناداری در پیش بینی تغییرات سازگاری اجتماعی ایفا می کنند. این یافته ها نشان می دهد افرادی که از توانایی بالاتری در تنظیم هیجان های خود برخوردارند، در تعاملات اجتماعی، پذیرش قواعد اجتماعی و برقراری روابط بین فردی موفق تر عمل می کنند. بر این اساس، تقویت مهارت های هیجانی می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در ارتقای سازگاری اجتماعی در برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی مورد توجه قرار گیرد.