تبیین عملکرد درسی بر اساس سازه های انگیزشی و باورهای خودکارآمدی

هدف از پژوهش حاضر تبیین عملکرد درسی بر اساس سازه های انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی بود. پژوهش با رویکرد توصیفی–همبستگی انجام شد و داده ها از طریق ابزارهای استاندارد سنجش انگیزش تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و شاخص های عملکرد درسی گردآوری گردید. برای تحلیل داده ها از روش های آماری همبستگی و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد بین انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی با عملکرد درسی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی به عنوان متغیرهای پیش بین، نقش معناداری در تبیین و پیش بینی عملکرد درسی ایفا می کنند. این نتایج بر اهمیت توجه به عوامل انگیزشی و باورهای فرد نسبت به توانمندی های خود در فرآیند یادگیری تاکید دارد و می تواند در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی مورد استفاده قرار گیرد.