سازه های هیجانی به مثابه بنیان سازگاری اجتماعی در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین سازگاری اجتماعی بر اساس سازه های هیجانی انجام شد. این پژوهش از نظر روش شناسی توصیفی–همبستگی بود و داده ها با استفاده از ابزارهای استاندارد سنجش هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی گردآوری شد. تحلیل داده ها از طریق روش های آماری همبستگی و رگرسیون انجام گرفت. نتایج نشان داد سازه های هیجانی رابطه ای مثبت و معنادار با سازگاری اجتماعی دارند و مولفه های هوش هیجانی نقش معناداری در تبیین تغییرات سازگاری اجتماعی ایفا می کنند. یافته ها بیانگر آن است که توانایی در شناخت، تنظیم و مدیریت هیجان ها می تواند به بهبود تعاملات اجتماعی، پذیرش هنجارهای اجتماعی و سازگاری موثر فرد با محیط منجر شود. بر این اساس، توجه به پرورش شایستگی های هیجانی در برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی می تواند نقش مهمی در ارتقای سازگاری اجتماعی دانش آموزان ایفا کند.