الگوی تبیینی نقش انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی در عملکرد درسی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی در عملکرد درسی دانش آموزان انجام شد. این پژوهش از نظر روش، توصیفی-همبستگی بود و داده ها با استفاده از ابزارهای استاندارد سنجش انگیزش تحصیلی، خودکارآمدی تحصیلی و شاخص های عملکرد درسی گردآوری شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از ضریب همبستگی پیرسون و روش های پیشرفته آماری انجام گرفت. نتایج نشان داد بین انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی تحصیلی با عملکرد درسی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن بود که انگیزش تحصیلی و خودکارآمدی به طور معناداری قادر به پیش بینی عملکرد درسی هستند. بر اساس نتایج پژوهش می توان نتیجه گرفت که تقویت عوامل انگیزشی و باورهای خودکارآمدی نقش تعیین کننده ای در بهبود عملکرد درسی دانش آموزان دارد. ازاین رو، توجه به این متغیرها در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی ضروری به نظر می رسد.