تبیین سازگاری اجتماعی بر اساس شایستگی های هیجانی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین سازگاری اجتماعی بر اساس شایستگی های هیجانی انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی بود و داده ها با استفاده از ابزارهای استاندارد سنجش هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از روش های آماری همبستگی و رگرسیون استفاده گردید. نتایج نشان داد بین هوش هیجانی و سازگاری اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد، به گونه ای که مولفه های هوش هیجانی سهم معناداری در تبیین تغییرات سازگاری اجتماعی ایفا می کنند. یافته ها حاکی از آن است که توانایی در درک، تنظیم و مدیریت هیجان ها نقش مهمی در بهبود تعاملات اجتماعی و سازگاری فرد با محیط ایفا می کند. بر اساس نتایج پژوهش، توجه به تقویت شایستگی های هیجانی می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در ارتقای سازگاری اجتماعی مورد توجه برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی قرار گیرد.