سیاست و هویت ملی در تعلیم و تربیت

احساس نیاز به هویت ملی امری ضروری و انکارناپذیر است. هویت امری است متاثر از محیط پیرامون که صاحبنظران مختلفی تعاریف متعددی از آن ارائه داده اند. یکی از انواع و سطوح هویت، هویت ملی است که از احساس تعلق و تعهد به اجتماع ملی، نشانه های زیستی، فرهنگی و روانی و عوامل دیگر همچون پیوند های جغرافیایی، تاریخی و فرهنگی شکل می گیرد. نظام آموزشی یکی از بهترین راه ها برای تحکیم و تقویت هویت ملی به شمار می آید. این نظام با نیازسنجی و پذیرفتن اهداف جامعه و سیاستگذاری صحیح سعی دارد تا هویت ملی را به عنوان جامع ترین بخش هویت در جهت وظیفه درونی کردن ارزش ها و اصول حاکم بر جامعه، تحقق ببخشد. در این راستا برنامه درسی به عنوان یکی از ارکان اصلی نظام تعلیم و تربیت نقش محوری در شکل گیری هویت ملی دارد؛ به همین علت وجود برنامه درسی به شکل رسمی امری ضروری محسوب می شود تا با اتخاذ هدف های مناسب سعی در تربیت افرادی مسئول، آگاه و تصمیم گیر با هویت ملی شکل گرفته داشته باشد. این پژوهش با پرداختن به موضوعاتی از قبیل: تاریخچه سیاستگذاری آموزشی ایران، ویژگی های نظام آموزشی ایران، بررسی رویکردها و تعاریف هویت و هویت ملی، هویت ملی در نظام آموزش و پرورش ایران و هویت ملی در اهداف نظام آموزش و پرورش ایران سعی در تببین نقش و جایگاه تعلیم و تربیت در تحقق هویت ملی از طریق سیاستگذاری های آموزشی دارد.