عدالت در آموزش و ارتقای مهارت های دانش آموزان

آموزش به طور گسترده به عنوان یک حقوق اساسی بشر و سنگ بنای یک جامعه عادلانه شناخته شده است. با این حال، وعده دسترسی برابر به آموزش با کیفیت برای بسیاری از دانش آموزان محقق نشده است. نابرابری های سیستمی بر اساس عواملی مانند نژاد، قومیت، وضعیت اجتماعی-اقتصادی، ناتوانی و موقعیت جغرافیایی موانعی را برای فرصت های آموزشی ایجاد می کند. این مقاله مروری به بررسی مفهوم عدالت اجتماعی در آموزش و بررسی ماهیت این نابرابری ها و تاثیر آن بر نتایج یادگیری دانش آموزان می پردازد. این مقاله چارچوب های نظری مختلف را برای آموزش عدالت اجتماعی مورد بحث قرار می دهد و استراتژی هایی را که مربیان و سیاست گذاران می توانند برای ارتقای برابری و شمول در سیستم های آموزشی پیاده سازی کنند، تحلیل می کند. با بررسی انتقادی ساختارها و شیوه های موجود، و با ترویج فعال اصول عدالت اجتماعی در مدارس، می توانیم در جهت اطمینان از اینکه همه دانش آموزان فرصت رشد و دستیابی به پتانسیل کامل خود را دارند، تلاش کنیم.