مسیر روانشناختی شادکامی در مدرسه: پیوند سبک های تدریس، نیازهای بنیادین و خودشناسی

این تحقیق به دنبال فهم این موضوع است که چگونه روش تدریس معلمان، بر احساسات و شادکامی دانش آموزان تاثیر می گذارد و این تاثیر از چه کانال های درونی عبور می کند.ما به بررسی ارتباط بین سبک های مختلف تدریس و میزان رضایت و شادکامی دانش آموزان پرداختیم. در این میان، دو عامل مهم درونی مورد توجه قرار گرفت: ۱) برآورده شدن نیازهای اساسی روانشناختی آن ها (مثل احساس خوب بودن و مفید بودن)، و ۲) میزان شناخت آن ها از خود (خودشناسی).نتایج نشان داد معلمانی که به دانش آموزان استقلال بیشتری می دهند و آن ها را تشویق می کنند، باعث افزایش شادکامی بیشتر می شوند. این افزایش شادکامی مستقیما به دلیل برآورده شدن نیازهای روانی آن ها (نیاز به استقلال، توانایی و تعلق) رخ می دهد. همچنین، مشخص شد هرچه دانش آموزان خودشان را بهتر بشناسند، تاثیر مثبت سبک تدریس خوب معلم بر شادکامی آن ها قوی تر خواهد بود.برای افزایش شادکامی دانش آموزان در مدرسه، علاوه بر روش تدریس مناسب، باید بر تقویت جنبه های درونی آن ها مانند احساس ارزشمندی و شناخت خویش نیز تمرکز شود.