بررسی عوامل تاثرگذار بر رشد خلاقیت در دانش آموز

آموزش مبتنی بر پروژه به عنوان یکی از رویکردهای نوین یادگیری، با تمرکز بر فعالیت های عملی، حل مسئله و همکاری گروهی، نقش مهمی در ارتقای مهارت های تفکر خلاق دانش آموزان دارد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش مبتنی بر پروژه بر افزایش خلاقیت دانش آموزان است. روش تحقیق به صورت شبه آزمایشی و با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دانش آموزان یک منطقه آموزشی مشخص بود که از میان آن ها، نمونه ای به روش تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش طی یک دوره مشخص در فعالیت های آموزشی مبتنی بر پروژه شرکت کرد، در حالی که گروه کنترل از روش های سنتی تدریس بهره برد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه استاندارد سنجش خلاقیت بود که شاخص هایی همچون سیالی، انعطاف پذیری، ابتکار و بسط ایده ها را ارزیابی می کرد. یافته ها نشان داد که آموزش مبتنی بر پروژه به طور معناداری باعث افزایش سطح خلاقیت دانش آموزان نسبت به روش های مرسوم آموزشی شد. تحلیل نتایج بیانگر آن است که این روش با ایجاد فرصت تجربه عملی، مسئولیت پذیری، و مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری، محیطی پویا برای رشد تفکر خلاق فراهم می کند. بر این اساس، استفاده گسترده تر از آموزش مبتنی بر پروژه در برنامه های درسی می تواند به پرورش مهارت های خلاقانه و توانمندی های حل مسئله در دانش آموزان منجر شود و زمینه ساز موفقیت آن ها در آینده تحصیلی و اجتماعی گردد.