ارزیابی کیفیت یادگیری و پیشرفت دانش آموزان در فضای مجازی: نقش و کارکرد ابزارهای هوش مصنوعی

در سال های اخیر، گسترش سریع فناوری های دیجیتال و به ویژه وقوع پدیده هایی مانند همه گیری کرونا، آموزش مجازی را از یک گزینه مکمل به یک ضرورت اجتناب ناپذیر در نظام های آموزشی جهان تبدیل کرده است. این گذار ناگهانی، فرصت هایی مانند دسترسی برابر و انعطاف پذیری زمانی و مکانی را فراهم آورده، اما در عین حال چالش های عمیقی را در زمینه ارزیابی کیفیت واقعی یادگیری و سنجش دقیق پیشرفت دانش آموزان به وجود آورده است. در فضای حذف شده تعاملات چهره به چهره، روش های سنتی ارزشیابی با محدودیت های جدی در سنجش مهارت های سطح بالا مانند تفکر انتقادی، خلاقیت و کار گروهی روبرو شده و نگرانی هایی جدی درباره اعتبار، امنیت و انصاف در ارزیابی ها شکل گرفته است. در این میان، ظهور و توسعه ابزارهای هوش مصنوعی، نویدبخش تحولی بنیادین در این عرصه است. بیان مساله اصلی این مقاله بررسی این مسئله است که چگونه این ابزارها می توانند با ارائه راه حل های نوین، به بازتعریف فرآیند ارزیابی در فضای مجازی کمک کنند. هوش مصنوعی با قابلیت هایی مانند تحلیل داده های یادگیری، تشخیص الگوهای رفتاری، ارائه بازخورد شخصی سازی شده و پیوسته، و طراحی سوالات تطبیقی، پتانسیل آن را دارد که ارزیابی را از یک رویداد پایانی و کمی گرا، به یک فرآیند مستمر، کیفی و تشکیلاتی تبدیل کند که در خدمت بهبود یادگیری است. با این حال، نقش و کارکرد واقعی این ابزارها، میزان اثربخشی آن ها، چالش های اخلاقی و فنی مرتبط با حریم خصوصی و سوگیری های الگوریتمی، و الزامات پیاده سازی موفق آن ها در بسترهای آموزشی مختلف، نیازمند واکاوی و پژوهش است. بنابراین، ارزیابی دقیق کیفیت یادگیری و پیشرفت دانش آموزان در فضای مجازی و تبیین نقش راهبردی ابزارهای هوش مصنوعی در این مسیر، به عنوان یک ضرورت پژوهشی و عملی برای تضمین اثر بخشی و عدالت در آموزش دیجیتال آینده مطرح می باشد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی یادگیری ، فضای مجازی ، پیشرفت دانش آموزان ، ابزارهای هوش مصنوعی ، کیفیت آموزش