هوش مصنوعی و ارزیابی پیشرفت تحصیلی: رویکردهای نوین در محیط های آموزش مجازی

با تحول سریع الگوهای آموزشی و تثبیت محیط های مجازی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از فرآیند یاددهی-یادگیری، نظام های سنتی ارزیابی پیشرفت تحصیلی با چالش های بنیادینی مواجه شده اند. روش های متداول که بر آزمون های مقطعی و کمی سازی نتایج تمرکز دارند، در فضای غیرهمزمان و تعاملی آموزش مجازی از دقت و اعتبار لازم برخوردار نبوده و قادر به رصد جنبه های حیاتی پیشرفت، مانند عمق درک مفاهیم، رشد مهارت های فراشناختی و در مواجهه با چالش های یادگیری نیستند. این شکاف، امکان ارائه بازخورد سازنده و مداخله به موقع برای حمایت از یادگیرندگان را به شدت تضعیف کرده و تهدیدی جدی برای کیفیت و عدالت در آموزش دیجیتال محسوب می شود. در این زمینه، هوش مصنوعی با ارائه رویکردهای نوین تحلیل داده، پتانسیل تحول آفرینی در مفهوم و روش ارزیابی پیشرفت تحصیلی را داراست. بیان مساله اصلی این مقاله، بررسی نقش این رویکردهای نوین هوش مصنوعی در بازتعریف ارزیابی پیشرفت در محیط های مجازی است. این فناوری می تواند با بهره گیری از تکنیک هایی مانند پردازش زبان طبیعی برای تحلیل کیفی تولیدات نوشتاری و شفاهی، یادگیری ماشین برای شناسایی الگوهای تعامل و مشارکت، و سیستم های توصیه گر برای رهگیری مسیرهای شخصی یادگیری، ارزیابی را از یک رویداد پایانی به فرآیندی مستمر، کیفی و بهبودبخش تبدیل کند. با این حال، تحقق این وعده مستلزم توجه همزمان به چالش های پیچیده ای است که بخشی جدایی ناپذیر از مسئله هستند. مسائلی مانند طراحی الگوریتم های عادلانه و عاری از سوگیری، حفاظت از حریم خصوصی داده های حساس دانش آموزان، یکپارچه سازی معنادار یافته های تحلیلی با قضاوت حرفه ای معلمان، و نیاز به توسعه سواد دیجیتال در میان تمام ذی نفعان، همگی بر مسیر پیاده سازی این رویکردهای نوین تاثیر می گذارند. بنابراین، واکاوی این رویکردها و تحلیل امکان ها و محدودیت های آن ها، نه یک گزینه فناورانه، بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر برای تضمین کیفیت و اثربخشی آموزش در عصر دیجیتال است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزیابی پیشرفت تحصیلی ، آموزش مجازی ، رویکردهای نوین ، محیط های دیجیتال