ارزیابی نقش ابزارهای هوش مصنوعی در سنجش کیفیت یادگیری و عملکرد دانش آموزان در محیط های آنلاین

در عصر گسترش سریع آموزش های آنلاین، که با پدیده هایی مانند همه گیری کرونا شتابی بی سابقه یافت، چگونگی سنجش موثر و دقیق کیفیت یادگیری و عملکرد دانش آموزان به یکی از دغدغه های اصلی متخصصان تعلیم و تربیت تبدیل شده است. روش های سنتی ارزشیابی، که عمدتا بر آزمون های پایانی متمرکز و قابلیت کمی سازی آسان دارند، در محیط های غیرهمزمان و پراکنده آنلاین از اعتبار و قابلیت اطمینان کافی برخوردار نبوده و عاجز از اندازه گیری ابعاد کیفی و فرآیندی یادگیری، مانند مهارت های تفکر سطح بالا، خلاقیت و رشد تدریجی شایستگی ها هستند. این نقصان، به کاهش کیفیت بازخورد، افزایش نابرابری آموزشی و در نهایت تضعیف اثربخشی کلی نظام آموزش مجازی می انجامد. در این میان، ابزارهای هوش مصنوعی با قابلیت های تحلیلی پیشرفته، نویدبخش تحولی اساسی در عرصه سنجش آموزشی هستند. بیان مساله اصلی این مقاله، ارزیابی دقیق نقش این ابزارها در غلبه بر چالش های مذکور است. هوش مصنوعی می تواند با پردازش حجم انبوهی از داده های فرآیندی (مانند الگوهای تعامل، زمان بندی انجام تکالیف، کیفیت مشارکت در بحث ها و تحلیل محتوای تولید شده توسط یادگیرنده)، به ارزیابی مستمر، عمیق و شخصی سازی شده روی آورد. این رویکرد امکان تشخیص به موقع مشکلات یادگیری، ارائه بازخورد سازنده و تطبیق مسیر آموزشی با نیازهای فردی را فراهم می سازد. با این حال، نقش واقعی و اثرگذار این ابزارها مشروط به عبور از موانع مهمی است که ارزیابی جامع را ضروری می سازد؛ ملاحظات اخلاقی درباره حریم خصوصی و رضایت آگاهانه، خطر وجود سوگیری در الگوریتم ها و تشدید نابرابری ها، نیاز به تفسیرپذیری نتایج برای معلمان، و چالش های فنی و مالی پیاده سازی در مقیاس گسترده از جمله این موانع هستند. بنابراین، ارزیابی همه جانبه نقش ابزارهای هوش مصنوعی در سنجش یادگیری آنلاین، گامی حیاتی برای بهره گیری مسئولانه و موثر از این فناوری و تضمین کیفیت و انصاف در آموزش دیجیتال آینده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سنجش کیفیت یادگیری ، عملکرد دانش آموزان ، محیط آنلاین ، ابزارهای ارزشیابی