نقش هوش مصنوعی بر فرایند یادگیری و روش های نوین تدریس بر اساس سندتحول بنیادین

هوش مصنوعی به عنوان یکی از پیشرفته ترین دستاوردهای عصر دیجیتال، توانسته با ورود به عرصه آموزش، شیوه های سنتی یاددهی–یادگیری را دستخوش تغییرات بنیادین نماید. در این میان، نظام آموزش وپرورش ایران نیز در راستای تحقق اهداف سندتحول بنیادین، نیازمند بهره گیری آگاهانه، هدفمند و تربیت محور از فناوری های نوین از جمله هوش مصنوعی است. این مقاله با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در فرایند یادگیری و روش های نوین تدریس بر اساس سندتحول بنیادین آموزش وپرورش تدوین شده است و تلاش دارد ابعاد آموزشی، تربیتی، اخلاقی و اجرایی این فناوری را مورد تحلیل قراردهد. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از مرور منابع علمی داخلی وخارجی، تحلیل اسناد بالادستی به ویژه سندتحول بنیادین آموزش وپرورش، و بررسی پژوهش های پیشین انجام شده است. در این پژوهش، نقش هوش مصنوعی در بهبودکیفیت یادگیری، شخصی سازی آموزش، تحول نقش معلم، ارتقا عدالت آموزشی و توسعه روش های نوین تدریس موردتوجه قرار گرفته است. یافته های پژوهش نشان داد که هوش مصنوعی می تواند با فراهم سازی محیط های یادگیری هوشمند و تطبیقی، زمینه پاسخگویی به تفاوت های فردی دانش آموزان را فراهم آورد و نقش موثری در افزایش انگیزه، مشارکت فعال و خودتنظیمی یادگیرندگان ایفا کند. استفاده از سامانه های هوشمند ارزیابی، بازخوردهای فوری و تحلیل پیشرفت تحصیلی، موجب بهبودکیفیت یادگیری و ماندگاری مطالب آموزشی می شود. نتایج نشان داد که تلفیق هوش مصنوعی با روش های نوین تدریس مانند یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری پروژه محور و آموزش ترکیبی، موجب افزایش اثربخشی فرایند تدریس و یادگیری شده است. نقش معلم در عصر هوش مصنوعی از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر، راهنما و طراح موقعیت های یادگیری تحول یافته است. این تغییر نقش، همسو با رویکرد یادگیرنده محور سند تحول بنیادین بوده و می تواند به پرورش تفکر خلاق، تفکر انتقادی و مهارت های حل مسئله در دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فرایند یادگیری ، روش های نوین تدریس ، سند تحول بنیادین ، آموزش وپرورش