مقایسه آموزش حضوری، مجازی و ترکیبی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی در درس علوم

تحولات گسترده فناوری های آموزشی در سال های اخیر، به ویژه پس از گسترش آموزش مجازی، موجب شکل گیری شیوه های متنوعی از آموزش از جمله آموزش حضوری، مجازی و ترکیبی شده است. هر یک از این شیوه ها ویژگی ها، مزایا و چالش های خاص خود را دارند و بررسی تاثیر آن ها بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان، به ویژه در مقطع ابتدایی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. درس علوم به دلیل ماهیت مفهومی، مشاهده محور و نیازمند تعامل فعال، بستری مناسب برای ارزیابی اثربخشی این شیوه های آموزشی به شمار می آید. هدف پژوهش حاضر، مقایسه تاثیر آموزش حضوری، آموزش مجازی و آموزش ترکیبی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی در درس علوم است.این پژوهش با رویکرد توصیفی–مقایسه ای انجام شده و جامعه آماری آن را دانش آموزان مقطع ابتدایی تشکیل می دهند که در یکی از سه شیوه آموزشی مورد نظر آموزش دیده اند. داده ها از طریق آزمون های پیشرفت تحصیلی استاندارد و تحلیل نتایج یادگیری دانش آموزان گردآوری شده و با استفاده از روش های آماری مناسب مورد تحلیل قرار گرفته اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که آموزش ترکیبی، به دلیل بهره گیری همزمان از تعامل حضوری معلم و امکانات چندرسانه ای و انعطاف پذیری آموزش مجازی، تاثیر معنادارتری بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان در درس علوم دارد. آموزش حضوری همچنان نقش مهمی در ایجاد تعامل مستقیم و هدایت یادگیری ایفا می کند، در حالی که آموزش مجازی، با وجود فراهم سازی دسترسی گسترده به منابع آموزشی، در برخی موارد با محدودیت هایی نظیر کاهش تعامل و تمرکز دانش آموزان همراه است.یافته های این پژوهش می تواند راهنمایی موثر برای برنامه ریزان آموزشی، معلمان و سیاست گذاران نظام آموزشی در انتخاب و طراحی شیوه های آموزشی کارآمد در مقطع ابتدایی باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش حضوری ، آموزش مجازی ، آموزش ترکیبی ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، درس علوم