بررسی نقش بازی های آموزشی هوشمند و تعامل فردی بر افزایش یادگیری

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش بازی های آموزشی هوشمند و تعامل فردی در افزایش یادگیری بود. این پژوهش با استفاده از روش مروری انجام شد و مطالعات مرتبط با فناوری های نوین آموزشی، بازی های آموزشی هوشمند، تعامل فردی و یادگیری الکترونیکی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بازی های آموزشی هوشمند، در صورت طراحی هدفمند و مبتنی بر اصول آموزشی، نقش موثری در افزایش یادگیری دارند و می توانند موجب افزایش انگیزش، درگیری شناختی و مشارکت فعال یادگیرندگان شوند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که تعامل فردی به عنوان عامل کلیدی، اثربخشی بازی های آموزشی را تقویت می کند و بدون آن، استفاده از فناوری به تنهایی منجر به یادگیری عمیق نخواهد شد. یافته ها همچنین نشان داد که برنامه ریزی درسی منسجم، سواد اطلاعاتی و آمادگی ادراکی یادگیرندگان از عوامل موثر درمیق نخواهد شد. یافته ها همچنین نشان داد که برنامه ریزی درسی منسجم، سواد اطلاعاتی و آمادگی ادراکی یادگیرندگان از عوامل موثر در بهره گیری مطلوب از بازی های آموزشی هوشمند هستند. در نتیجه می توان گفت که افزایش یادگیری در محیط های آموزشی نوین، حاصل هم افزایی میان فناوری هوشمند، تعامل فردی و طراحی آموزشی آگاهانه است و توجه هم زمان به این مولفه ها برای بهبود کیفیت آموزش ضروری می باشد.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی هوشمند ، تعامل فردی ، یادگیری الکترونیکی ، فناوری آموزشی