استرس وکم رویی دانش آموزان تمام مقاطع تحصیلی

این پژوهش با هدف بررسی رابطه استرس و کم رویی در دانش آموزان تمام مقاطع تحصیلی و شناسایی راهکارهای کاهش آن انجام شده است. روش کار توصیفی-پیمایشی بوده و داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد از جامعه آماری نمونه گردآوری شدند. مدل تحلیل مطالب بر پایه همبستگی پیرسون و آزمون های آماری استنباطی جهت سنجش شدت تاثیر متغیرها بر یکدیگر بنا نهاده شده است. نتایج نشان داد که بین استرس تحصیلی و کم رویی رابطه ای معنادار و مستقیم وجود دارد به طوری که افزایش استرس، مهارت های اجتماعی را تضعیف می کند. همچنین مشخص گردید دانش آموزان مقاطع متوسطه به دلیل تغییرات بلوغ و فشار کنکور، آسیب پذیری بیشتری نسبت به سایر دوره ها دارند. یافته ها حاکی از آن است که مداخلات روان شناختی و آموزش مهارت های مقابله ای نقش بسزایی در بهبود سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

استرس تحصیلی ، کم رویی ، دانش آموزان ، سلامت روان ، مهارت های اجتماعی.