اثر بخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر کاهش اضطراب امتحان در دانش آموزان بود که به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه بود و نمونه گیری به روش در دسترس بر روی ۳۰ نفر انجام گرفت که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت مداخله درمان شناختی-رفتاری قرار گرفتند در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اضطراب امتحان استفاده شد و داده ها با استفاده از نرم افزار آماری و در سطح معناداری ۰.۰۵ تحلیل گردیدند. یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس نشان داد که درمان شناختی-رفتاری تاثیر معناداری بر کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان دارد. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که با به کارگیری تکنیک های شناختی و رفتاری می توان به طور موثر اضطراب مرتبط با امتحانات را در دانش آموزان کاهش داد. بنابراین، پیشنهاد می شود که از این روش درمانی به عنوان یک مداخله کارآمد در مدارس جهت ارتقای سلامت روان دانش آموزان استفاده شود.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی-رفتاری ، اضطراب امتحان ، دانش آموزان ، سلامت روان ، مداخله روانشناختی