چالش های آموزش های غیرحضوری در دوران های بحران

در سال ۱۳۹۹، با شیوع گسترده ویروس کرونا، نظام آموزشی کشورها با بحران بی سابقه ای مواجه شد و بسیاری از مدارس و دانشگاه ها ناگزیر به تعطیلی شدند. در این شرایط، آموزش های غیرحضوری و مجازی به عنوان راهکاری فوری برای ادامه فرآیند یادگیری معرفی شدند. با وجود مزایای بالقوه این روش ها، تجربه آموزش آنلاین در دوران بحران با مجموعه ای از چالش های جدی همراه بود که بررسی آنها ضروری است. یکی از اصلی ترین چالش ها، نبود زیرساخت های مناسب فناوری و دسترسی نامتوازن دانش آموزان و دانشجویان به اینترنت پرسرعت و دستگاه های هوشمند بود. این مشکل به ویژه در مناطق روستایی و کم برخوردار نمود بیشتری داشت و باعث افزایش نابرابری های آموزشی شد.چالش دیگر، آمادگی محدود معلمان و اساتید برای تدریس در فضای مجازی بود. بسیاری از آموزش دهندگان به شیوه های نوین تدریس آنلاین آشنا نبودند و نبود مهارت های دیجیتال لازم باعث کاهش کیفیت یادگیری و تعامل با دانش آموزان شد. علاوه بر این، تغییر ناگهانی از آموزش حضوری به غیرحضوری، سبب افزایش بار روانی دانش آموزان و اساتید گردید و مشکلاتی مانند کاهش انگیزه، اضطراب و استرس در میان آنها شایع شد.یکی دیگر از مشکلات مهم، محدودیت های تعاملی و اجتماعی در فضای آنلاین بود. آموزش غیرحضوری فرصت تعامل مستقیم میان معلم و دانش آموز، همکاری گروهی و تجربه های عملی را محدود می کرد. این محدودیت ها به ویژه در دروس عملی، آزمایشگاهی و هنری اثر منفی قابل توجهی داشت. علاوه بر آن، ارزیابی عملکرد دانش آموزان و دانشجویان در بستر مجازی با چالش هایی مانند تقلب و عدم اطمینان از صحت یادگیری همراه بود، که نیاز به طراحی روش های ارزیابی جدید و مبتنی بر فناوری را ضروری می کرد.

کلیدواژه ها:

محدودیت ، ارزیابی ، مبتنی ، آنلاین ، اینترنت