تحلیل برنامه ریزی درسی در ایران، فرصت ها و چالش ها

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 0

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RRCONF01_3605

تاریخ نمایه سازی: 9 بهمن 1404

چکیده مقاله:

در نظام برنامه ریزی درسی متمرکز، معمولا برنامه درسی را نهاد مرکزی تهیه می کند و مناطق و مدارس به اجرای وفادارنه آن ملزم می باشند. در نظام برنامه ریزی درسی غیر متمرکز، تمامی اختیارات به سطوح پایین تر واگذار می شود و هر یک از واحدها آزادی و اختیار عمل دارند. در نظام برنامه ریزی درسی نیمه متمرکز، سیاست ها و چارچوب ها را نهاد مرکزی تدوین می کند و بخشی از اختیارات به مناطق و مدارس واگذار می شود و نظارت و کنترل از سوی نهاد مرکزی اعمال می شود. نظام برنامه ریزی درسی کشورهای مختلف را بر حسب میزان تمرکز و فقدان تمرکز می توان بر روی یک پیوستار قرار داد. نظام برنامه ریزی درسی ایران، در طی یکصد سال گذشته، گاه به سمت تمرکز و گاه به سمت غیرمتمرکز بودن میل نموده است. یکی از نگرانی های مسئولان و سیاست گذاران در بحث کاهش تمرکز، حفظ کیفیت آموزشی و دستیابی به اهداف تعیین شده در سطح ملی است. این مقاله در نظر دارد با بررسی مساله تمرکز و عدم تمرکز در برنامه ریزی درسی و بررسی شرایط فعلی نظام برنامه ریزی درسی کشور، جایگاه برنامه درسی ملی را در پاسخگویی به این مساله تبیین نماید.

نویسندگان

انور کریمیان

کارشناسی علوم تربیتی

محمد گل محمدی

کارشناسی امور تربیتی

علی رسائی

کارشناسی علوم تربیتی

کیوان شفیعی

کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی

اقبال کریمیان

کارشناسی زبان و ادبیات فارسی