تحلیل برنامه ریزی درسی در ایران، فرصت ها و چالش ها
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 0
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
RRCONF01_3605
تاریخ نمایه سازی: 9 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در نظام برنامه ریزی درسی متمرکز، معمولا برنامه درسی را نهاد مرکزی تهیه می کند و مناطق و مدارس به اجرای وفادارنه آن ملزم می باشند. در نظام برنامه ریزی درسی غیر متمرکز، تمامی اختیارات به سطوح پایین تر واگذار می شود و هر یک از واحدها آزادی و اختیار عمل دارند. در نظام برنامه ریزی درسی نیمه متمرکز، سیاست ها و چارچوب ها را نهاد مرکزی تدوین می کند و بخشی از اختیارات به مناطق و مدارس واگذار می شود و نظارت و کنترل از سوی نهاد مرکزی اعمال می شود. نظام برنامه ریزی درسی کشورهای مختلف را بر حسب میزان تمرکز و فقدان تمرکز می توان بر روی یک پیوستار قرار داد. نظام برنامه ریزی درسی ایران، در طی یکصد سال گذشته، گاه به سمت تمرکز و گاه به سمت غیرمتمرکز بودن میل نموده است. یکی از نگرانی های مسئولان و سیاست گذاران در بحث کاهش تمرکز، حفظ کیفیت آموزشی و دستیابی به اهداف تعیین شده در سطح ملی است. این مقاله در نظر دارد با بررسی مساله تمرکز و عدم تمرکز در برنامه ریزی درسی و بررسی شرایط فعلی نظام برنامه ریزی درسی کشور، جایگاه برنامه درسی ملی را در پاسخگویی به این مساله تبیین نماید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
انور کریمیان
کارشناسی علوم تربیتی
محمد گل محمدی
کارشناسی امور تربیتی
علی رسائی
کارشناسی علوم تربیتی
کیوان شفیعی
کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی
اقبال کریمیان
کارشناسی زبان و ادبیات فارسی