الگوی تعامل عاطفی معلم–دانش آموز و ارتباط آن با انگیزش یادگیری در پایه های ابتدایی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 101

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NHLECONF01_3352

تاریخ نمایه سازی: 9 بهمن 1404

چکیده مقاله:

چکیدهالگوی تعامل عاطفی معلم–دانش آموز در دوره ابتدایی، به عنوان یکی از مولفه های حیاتی در فرآیند یادگیری و پرورش، نقش تعیین کننده ای در شکل گیری انگیزش تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. این تعامل که فراتر از انتقال محتوای درسی و دربرگیرنده مولفه هایی همچون احترام متقابل، حمایت عاطفی، توجه مثبت بی قیدوشرط و ارتباط کلامی و غیرکلامی سازنده است، بستری امن و پذیرا برای رشد روانی-اجتماعی کودک ایجاد می نماید. در این فضا، دانش آموز احساس ارزشمندی کرده و جرات ابراز وجود و پرسشگری پیدا می کند. کیفیت این رابطه به طور مستقیم بر نگرش دانش آموز نسبت به مدرسه، درس و خودش به عنوان یک یادگیرنده تاثیر می گذارد و زمینه ساز شکل گیری انگیزش درونی یا بیرونی برای یادگیری می شود. پژوهش ها نشان می دهند که معلمان گرم، پاسخگو و دارای انتظارات بالا، که قادر به ایجاد پیوند عاطفی مثبت هستند، به طور معناداری سبب افزایش شور و اشتیاق، پشتکار در انجام تکالیف و تمایل به یادگیری عمیق در دانش آموزان می شوند. بنابراین، این الگو یک پل ارتباطی حیاتی بین مربی و متربی است که کلاس درس را از یک محیط خشک آموزشی به یک جامعه یادگیری حمایتی تبدیل می کند.از سوی دیگر، تاثیر این الگوی تعاملی بر انگیزش یادگیری را می توان در چارچوب نظریه های روان شناسی اجتماعی و تعلیم و تربیت تحلیل کرد. زمانی که دانش آموز احساس تعلق و امنیت عاطفی در کلاس درس داشته باشد، نیازهای روانی بنیادین او برای شایستگی، استقلال و ارتباط اجتماعی ارضا می شود که این خود سنگ بنای انگیزش درونی است. در مقابل، تعاملات سرد، تحقیرآمیز یا بی تفاوت می تواند به ایجاد ترس از شکست، اضطراب و بی علاقگی منجر شده و انگیزش یادگیری را تضعیف نماید. در پایه های ابتدایی که شکل گیری نگرش نسبت به تحصیل در حال تکوین است، این تاثیرات از عمق و دوام بیشتری برخوردارند. برنامه ریزی آموزشی و تربیت معلم باید بر پرورش مهارت های ارتباطی و عاطفی معلمان تاکید ویژه داشته باشد و ابزارهایی مانند بازخدادهای مثبت توصیفی، گوش دادن فعال و مدیریت هیجانات را در دستور کار قرار دهد. در نهایت، تقویت این الگوی تعاملی نه تنها یک سرمایه گذاری برای ارتقای عملکرد تحصیلی کوتاه مدت، بلکه عاملی کلیدی در پرورش شهروندانی باانگیزه، کنجکاو و دارای تصویر مثبت از خود و یادگیری در بلندمدت به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی الگوی تعامل عاطفی ، معلم -دانش اموز ، انگیزش یادگیری ، پایه ابتدایی

نویسندگان

فاطمه آبار

۱. کارشناسی علوم تربیتی مدیریت آموزشی، آموزگار ابتدایی

محمد حسین خسروی قاسمی

۲. کارشناسی آموزش ابتدایی، آموزگار ابتدایی

عرفان لطفی

۲. کارشناسی آموزش ابتدایی، آموزگار ابتدایی

مهران ایمانی راد

۴. کارشناسی روانشناسی عمومی، آموزگار ابتدایی