بررسی نقش بازخورد توصیفی معلم در خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان ابتدایی

چکیدهدر نظام های آموزشی نوین، تقویت خودتنظیمی یادگیری به عنوان یکی از کلیدی ترین اهداف تربیتی در دوره ابتدایی شناخته می شود. این پژوهش به بررسی نقش بازخورد توصیفی معلم در پرورش این مهارت حیاتی می پردازد. بازخورد توصیفی، برخلاف ارزیابی های کمی و مقایسه ای سنتی، بر توصیف کیفی عملکرد، اشاره به نقاط قوت و ضعف و ارائه راهکارهای بهبود متمرکز است. فرض بر این است که این نوع بازخورد، با فراهم آوردن اطلاعات واضح و سازنده، دانش آموزان را به تامل در فرآیند یادگیری خود ترغیب می کند. در این مطالعه، چگونگی تاثیر این بازخورد بر مولفه های خودتنظیمی از جمله هدف گذاری، نظارت بر پیشرفت، مدیریت زمان و انگیزه درونی مورد کاوش قرار می گیرد. هدف، ارائه درکی عمیق تر از سازوکارهای تاثیرگذاری بازخورد کیفی بر شکل گیری یادگیرندگانی مستقل و مسئول است.یافته ها نشان می دهد که بازخورد توصیفی موثر، به دانش آموزان کمک می کند تا معیارهای روشنی برای موفقیت در اختیار داشته باشند و پیشرفت خود را نسبت به اهداف شخصی بسنجند، نه صرفا در مقایسه با دیگران. این رویکرد، وابستگی به قضاوت خارجی را کاهش داده و حس خودکارآمدی و مالکیت بر فرآیند یادگیری را تقویت می نماید. هنگامی که معلم به جای نمره، توضیح می دهد که «چگونه می توانی سازماندهی افکارت در انشا را بهبود بخشی»، دانش آموز ابزار و مسیر مشخصی برای تنظیم یادگیری خود دریافت می کند. در نتیجه، دانش آموزان به تدریج می آموزند که نقاط قوت و زمینه های نیاز به تلاش خود را تشخیص دهند، برای بهبود برنامه ریزی کنند و عملکرد خویش را ارزیابی نمایند. بنابراین، بازخورد توصیفی معلم می تواند به عنوان یک راهبرد قدرتمند آموزشی، پایه های خودتنظیمی را در سال های آغازین تحصیل مستحکم سازد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی بازخورد توصیفی ، معلم ، خودتنظیمی ، یادگیری ، دانش آموزان ابتدایی