بررسی نقش میانجی بخشودگی بین فردی در رابطه روحیه معلمی با تدریس تحول آفرین در معلمان دوره دوم ابتدایی شهرستان اردکان

نظام آموزش و پرورش به عنوان زیربنای توسعه جوامع، نیازمند معلمانی برخوردار از روحیه کاری مطلوب و توانمند در به کارگیری رویکردهای نوین تدریس است. یکی از رویکردهای موثر در بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری، تدریس تحول آفرین است که بر مشارکت فعال فراگیران، تفکر انتقادی و رشد همه جانبه دانش آموزان تاکید دارد. در این میان، روحیه معلمی به عنوان عاملی روان شناختی نقش تعیین کننده ای در نگرش، انگیزش و عملکرد حرفه ای معلمان ایفا می کند. از سوی دیگر، بخشودگی بین فردی به عنوان یک سازه مثبت روان شناختی می تواند با کاهش تعارضات، بهبود روابط انسانی و افزایش سلامت روانی، زمینه ساز ارتقای روحیه معلمان و بهبود شیوه های تدریس آنان شود. هدف از این مقاله، بررسی نقش میانجی گری بخشودگی بین فردی در رابطه بین روحیه معلمی و تدریس تحول آفرین در معلمان دوره دوم ابتدایی شهرستان اردکان است. این پژوهش با رویکردی نظری تحلیلی و مبتنی بر مبانی نظری و پیشینه پژوهش، به تبیین مفاهیم روحیه معلمی، تدریس تحول آفرین و بخشودگی بین فردی پرداخته و ارتباط میان این متغیرها را مورد بررسی قرار می دهد. نتایج حاصل از مرور ادبیات نشان می دهد که روحیه بالای معلمان می تواند بستر مناسبی برای به کارگیری تدریس تحول آفرین فراهم آورد و بخشودگی بین فردی با ایفای نقش میانجی، این رابطه را تقویت نماید. بر این اساس، توجه به مولفه های روان شناختی معلمان، به ویژه بخشودگی بین فردی، می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود عملکرد حرفه ای معلمان مورد توجه سیاست گذاران و مدیران آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

روحیه معلمی ، بخشودگی بین فردی ، تدریس تحول آفرین ، معلمان دوره دوم ابتدایی ، آموزش و پرورش