بررسی نقش موسیقی و بازی بریادگیری ریاضی دانش آموزان کم توان ذهنی

یادگیری مفاهیم ریاضی برای کودکان دارای کم توانی ذهنی همواره یکی از چالش برانگیزترین حوزه های آموزشی محسوب می شود .ساختار ذهنی این کودکان اغلب با مشکلاتی در انتزاع ،توالی سازی و حافظه فعال همراه است که یادگیری روش های سنتی ریاضی را دشوار می سازد .پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش موثر رویکردهای چند حسی مبتنی بر بازی و موسیقی بر بهبود مهارت های پایه ریاضی (شمارش و جمع ) در این گروه از کودکان انجام شده است.این مطالعه با رویکرد ترکیبی (مرور نظامند مبانی نظری و ارائه یک نمونه دست سازه آموزشی کاربردی) تدوین شده است.نتایج بررسی های نظری نشان میدهند که ادغام محرک های شنیداری (موسیقی) و فعالیت های حرکتی و ساختارمند (بازی) می تواند اتصالات عصبی لازم برای رمز گزاری و بازیابی اطلاعات ریاضی را تقویت کند (۱۹۵۲,Piaget). به طور خاص ،موسیقی به دلیل ساختار ریتمیک خود ،در تسهیل درک مفاهیم توالی و نظم موثر است (۲۰۱۹,Fischer et al). همچنین ،یادگیری مبتنی بر بازی انگیزه درونی را افزایش داده و مفاهیم انتزاعی را ملموس می سازد(۱۹۷۸, Vygotsky). یافته های کلیدی این مقاله بر اهمیت ابزارهای حسی –حرکتی تاکید دارند و منجر به طراحی دست سازه ای به نام قلک صدا شده است . این ابزار با تلفیق حس لامسه (انداختن سکه )و حس شنوایی (صدای تولید شده )،یادگیری جمع را از طریق تقویت مفهوم ثبات کمی تسهیل می کند. در نتیجه ، پیشنهاد میشود که برنامه های درسی ریاضی برای کودکان ID باید به شدت بر رویکردهای مشارکتی، چند حسی و مبتنی بر ابزارهای ملموس متمرکز شوند. با توجه به مشکلات شناختی و انگیزشی این گروه،استفاده از رویکردهای چند حسی و خلاقانه میتواند یادگیری را به تجربه ای پایدار و لذت بخش تبدیل کند .

کلیدواژه ها:

کم توانی ذهنی ، یادگیری ریاضی ، بازی ، موسیقی ، آموزش ویژه